خونریزی بعد سزارین تا چند روز ادامه دارد؟

به‌طور کلی خونریزی پس از زایمان سزارین حدود ۴ تا ۶ هفته طول می‌کشد اما در برخی مادران ممکن است تا ۸ هفته نیز ادامه پیدا کند به‌ویژه اگر روند بازسازی رحم کندتر باشد. در روزهای ابتدایی حجم خونریزی معمولاً بیشتر است و به مرور کاهش می‌یابد. در پایان هفته دوم تا سوم معمولاً فقط لکه‌بینی مشاهده می‌شود.
شدت و مدت خونریزی می‌تواند در هر فرد متفاوت باشد و به عواملی مانند اندازه رحم، میزان انقباضات رحمی، وضعیت زخم داخلی رحم، نحوه مراقبت از زخم برش سزارین، فعالیت بدنی، تغذیه و حتی سطح استرس مادر بستگی دارد.
مادران شیرده معمولاً زودتر شاهد کاهش خونریزی هستند زیرا هورمون اکسی‌توسین که هنگام شیردهی ترشح می‌شود باعث انقباض رحم و بسته شدن سریع‌تر عروق خونی درون رحم می‌گردد. این انقباضات ممکن است گاهی به صورت دردهای خفیف شبیه درد قاعدگی احساس شود اما نشانه‌ای از بهبودی طبیعی رحم است.

لوشیا روبرا (Lochia Rubra)

لوشیا سرُسا (Lochia Serosa)

لوشیا آلبا (Lochia Alba)

از نوار بهداشتی بزرگ و مناسب استفاده کنید و تا زمانی که ترشحات کاملاً قطع نشده‌اند از تامپون یا کاپ قاعدگی استفاده نکنید زیرا ممکن است موجب عفونت شود.
تا زمان توقف کامل خونریزی از رابطه جنسی خودداری کنید تا دهانه رحم فرصت ترمیم داشته باشد و خطر عفونت کاهش یابد.
از بلند کردن اجسام سنگین یا انجام حرکات ناگهانی بپرهیزید زیرا فشار بر عضلات شکم می‌تواند باعث باز شدن بخیه‌های داخلی یا افزایش خونریزی شود.
در صورت مشاهده هرگونه افزایش خونریزی پس از کاهش اولیه، تب، بوی بد یا درد شدید در ناحیه پایین شکم حتماً با پزشک تماس بگیرید.
نوشیدن آب کافی، تغذیه سالم و مصرف میوه و سبزیجات تازه به بهبود سریع‌تر کمک می‌کند.
سعی کنید در طول روز استراحت کافی داشته باشید و از نشستن یا ایستادن طولانی مدت خودداری کنید زیرا این موارد می‌تواند گردش خون را مختل کرده و روند بهبودی را کندتر کند.
رعایت بهداشت فردی، شست‌وشوی منظم ناحیه تناسلی با آب ولرم و خشک‌کردن آن با حوله تمیز از ایجاد عفونت جلوگیری می‌کند.

در صورت مشاهده هر یک از موارد زیر باید فوراً به پزشک یا اورژانس مراجعه کنید:
پر شدن نوار بهداشتی در کمتر از یک ساعت به‌ویژه اگر چند بار تکرار شود.
وجود لخته‌های بزرگ به اندازه توپ پینگ‌پنگ یا بزرگتر
بازگشت خونریزی شدید پس از آنکه کاهش یافته بود یا توقف موقت داشت.
تب و لرز، بوی ناخوشایند ترشحات یا تغییر رنگ غیرعادی آن (نشانه عفونت)
درد شدید در ناحیه شکم یا لگن که با مصرف مسکن معمولی تسکین نمی‌یابد.
احساس سرگیجه و ضعف یا رنگ‌پریدگی غیرعادی که می‌تواند نشانه کم‌خونی یا خونریزی داخلی باشد.
تپش قلب شدید یا احساس تنگی نفس در کنار خونریزی که نیاز به بررسی فوری دارد.